ahh kalbim...

"...

uzanıp sereserpe

salkım söğüt perde

sevişmek dört nala

bu yasak seferde...

ahh kalbim ahh kalbim

sen benim yegane efendimsin

ahh kalbim ahh kalbim

kağıdım kalemim defterimsin
..."

bilginize...

                                         bay                       bayan

                                         bey                       hanım

                                         beyefendi              hanımefendi

                                         oğlan                    kız

                                         erkek                    dişi

                                         adam                    kadın

                                         koca                     karı

leyla navaro- bir cadı masalı- kızgınlık, güç ve cinsel roller üzerine

geçtiğimiz hafta sonu, çok ayrıntılı olamasa da sahaf festivalini gezme fırsatım oldu.

aradığım, bulması güç olan pek çok kitap vardı aslında; ama, maalesef standlarda bulamadım onları. sanırım satma ihtimali yüksek kitaplardan ziyade, elden çıkarması güç olan kitapları getirmişlerdi ağırlıklı olarak...

ben de yaşar kemal- ince memed 1 ile leyla navaro- bir cadı masalı'nı alabildim sadece.

ince memed serisinin 4 kitabını da okumak hayalim vardı 2013 bitmeden ama; yıl dönmeden  sadece ilkini okuyabilmiş olacağım gibi görünüyor...

leyla navaro'yla haset ve rekabet ile tanışmış ve dilini, anlatımını çok sevmiştim. yakın zamanda da gerçekten beni duyuyor musun'u almıştım, ara ara karıştırıyorum onu, ama henüz okuyamadım.

sahaf festivalinde, daha önceden listeme almış olduğum bir cadı masalı'nı görünce hemen aldım. 
akıcı anlatım sayesinde hızlıca okudum kitabı. psikoloji alanında okuyan/ çalışanlar kadar, alan dışından olanların da keyifle okuyabileceğini düşündüğüm bir kitap.

naçizane tavsiye ederim;)

günün şarkısı:
loving strangers- russian red

daha medeni bir yerde yaşamayı hak etmiyor muyuz?

çok sevdiğimiz, dinleye dinleye sıkılmadığımız, dönem dönem geri dönüp dinlediğimiz şarkılar, şarkıcılar, albümler vardır... ben de bu ara yine zuhal olcay'ın başucu şarkıları dönemimdeyim. iki albümü de pek başarılı bulmakla birlikte, ikincideki şarkıları çok daha fazla seviyorum. adım kadın, sana doğru, unutulur, pervane, sus duymasın, ben varım...

iki gündür de dilimde adım kadın yine.

"adem'in yediği elma/ hep benden mi sorulur

çünkü adım kadın/ kadınım hükmüm yoktur"

canımı fena halde yakıyor bu dizeler...

erkek egemen kültürün bunca baskın olduğu bir toplumda yaşıyor olmaktan nefret ediyorum!

çok çok ağır konular olan tecavüz, çocuk istismarı,  töre cinayetleri, çocuk gelinlere girmeyeceğim. kentli, görece eğitimli ve ekonomik olarak fena durumda olmayan kendim ve kendim gibi kadınların dertlerinden dem vurmakla yetineceğim.

aslında hepimiz her gün tacize uğruyoruz!

metrobüste, sokakta, mahallede...

o kadar kanıksamış durumdayız ki, bu taciz elle ya da çok ağır bir sözle olmadıkça, görmezden, duymazdan gelip geçiyoruz resmen.

ve bu durum artık beni gerçekten çileden çıkarıyor.

geçenlerde bir akşam hayatımdakisevgiliinsan'la buluşmak üzere evden biraz erken çıkıp dolaşa dolaşa giderken rahatsız olup şöyle yazmıştım mesela:

bir kadın olarak alelade bir semtte alelade bir saatte, bir meydanda ya da parkta bir banka oturabilme özgürlüğümü istiyorum... çok şey mi!?

gerçekten, niye bu bu kadar zor?

en fenası da onunla buluştuğum an hiçbir adamın bana rahatsız edici bir biçimde davranamıyor oluşuydu. gerçekten kendimi öyle değersiz hissettim ki... sadece yanında bir adam varsa taciz edilmeyen ama yalnızken tacizi hak eden bir bireydim ben onların gözünde...

toplum olarak temel sıkıntımız "ahlak gelişimindeki güdüklüğümüz" bence.

ahlak, öyle "büyük adam"ların sandığı gibi herkesin bir an önce evlenip aile kurması ve muhafazakar bir hayat sürmesiyle olmuyor zira. herkes için iyi olanı istemekle oluyor mesela, adil olmakla, haksız kazanç sağlamamakla oluyor, insan ilişkileri ve toplumsal yaşam içerisinde saygıyı düstur edinmekle oluyor!

merak eden lütfen baksın kohlberg'e; ben çok kısa bir biçimde bahsedeceğim.

6 düzeye ayırır kohlberg bireylerdeki ahlak gelişimini:

1.itaat ceza eğilimi

2.saf çıkarcı eğilim

3. iyi çocuk eğilimi

4. kanun ve düzen eğilimi

5. sosyal anlaşmalara ve yasalara uyma eğilimi

6. evrensel ahlak ilkelerine uyma eğilimi

bence biz toplum olarak büyük oranda 1. düzeydeyiz maalesef. yani sadece ceza varsa kurala uyma, doğru olanı yapma eğilimindeyiz; aksi durumda işimize geldiği gibi davranmayı tercih ediyoruz. yani kuralları ve doğruları "içselleştirememiş" durumdayız.

hal böyle olunca, aslında sadece kadın olarak değil, herkes için yaşamak zor bu topraklarda... 
peki biz neden medenileşemiyoruz?pek çok defa yazdım, korna sesinin olmadığı şehirler var mesela!

ya da trafik kurallarının tıkır tıkır işlediği, ya da tramvayda sokakta bira içilmesinin aşırı karşılanmadığı ve asla da olay çıkmayan şehirler var! 
parklarda kızlı erkekli (!) sere serpe kitap okunabilen şehirler var... 
insanların ne desen patlamadığı, birbirine saygılı davrandığı, bir adam düştüğünde mesela bir kadının gidip kaldırabildiği "iyi misiniz?" diyebildiği...

hepimizin daha medeni, daha güvenli ve daha müreffeh yaşamlara ihtiyacı yok mu sizce de?

dünya çok güzel ve zalim!

yakın zamanda yazmıştım aslında; biraz tekrar olacak belki... 

ama bir de özen yula aracılığıyla anlatayım derdimi:

"bu dünyanın içkileri iç iç bitmiyor, sevgilileri sev sev bitmiyor, kitapları oku oku bitmiyor

o sebepten bu dünya çok güzel ve zalim."

zaman hiç yetmiyor...

saatler günler geçip gidiyor...

bu cümleleri, düşünceleri dilime dolamayı da hiç istemiyorum aslında; ama öyle...

siz nasıl yaşıyorsunuz, nelere nasıl yetişiyorsunuz?

bugünün şarkısı ile, modern çağın mozart'ıyla tanıştırayım bilmeyenleri. ilk defa dinledim ben; epey geç kalmışım:

keyifle dinleyiniz;)

kitapçı ziyaretim

bir "mephisto" değil elbette ama "inkılap kitabevi" de sevdiğim kitabevlerindendir. evime yakın oluşu nedeniyle metroport'takine sıklıkla uğrarım. 

bugün de epey zaman geçirdim orada. pek çok şeye baktım, baktıklarımın hepsini satın almak istedim ama maalesef hiçbir şey alamadan çıktım. sebebi ise oldukça yoğun bir dönemde olmam ve keyfi okumalarım dışında, tez zamanda bitirmem gereken en az 4 mesleki kitabın bulunuyor olması...

gözüme takılanları paylaşmak isterim sizinle:

depresyon tedavisinde etkililiği bilimsel olarak kanıtlanmış "iyi hissetmek" indirimde ve 15 lira.

psikoloji alanında çalışanlarda zaten vardır diye tahmin ediyorum;) ama psikoloji alanında çalışan çalışmayan ve evinde bu kitap olmayan herkese öneririm naçizane.

sonra "psikeart"ta gözüm kaldı! bu sayının konusu "uzlaşma". 
maalesef elimde hala bitirmediğim sayılar olduğundan alamadım.

aynı şekilde "milliyet sanat"ta da gözüm kaldı. bilirsiniz, dopdoludur eylül ayı; bir sürü önemli konu vardır. ama bu ara okumaya fırsat bulamayacağımı ve elimde sürüneceğini bildiğimden almadım...

freud'un "totem ve tabu"su elimde yok ve okumayı istediğim kitaplarından. 
araf yayınları çok güzel bir baskı yapmış. en yakın zamanda edinmeli!

vedat türkali romanlarını hep çok beğenerek okudum... 
10 liralık cep boyda özel bir baskı yapmış. bir tarafta romanı "tek kişilik ölüm" arkasında anılarını yazdığı "komünist". bundan da en yakın zamanda edinmeli!

sonraa patti smith'in "çoluk çocuk" ile "hayalperestler"ine bakıp bakıp iç geçirdim.

son olarak raflarda boy boy yerini almıştı "çalıkuşu"; malum, dizisi çekiliyor;) 

güzel bir şey tabi aslında, diziler ve televizyon vasıtasıyla değerli yapıtların kitlelere ulaşabilmesi. 

gel gör ki, ben yakın zamanda, "aaa daha dizi başlamadan kitabı çıkmış" şeklinde yorumları duyma ihtimalimizin yüksek olduğunu düşündüğümden biraz acıklı buluyorum bu hali...

insanı fransızca bilmediği için kendinden nefret ettiren o şarkı! (yine:))

belli aralıklarla bu şarkıya takılı kalmaktan vazgeçemiyorum!

ve sizlerle de paylaşıyorum;)

siz de çok seviyorsunuz di mi?

bu arada, gerçekten çok mu geç?

yoksa hala fransızca öğrenme şansımız var mı?

mutlu pazarlar!

bugün pek çok güzel müzik dinliyorum, hepsi farklı tarzlarda. sizlerle de paylaşmak istedim.

eskilerden pek sevdiğim sert şarkı:

eskilerden pek sevdiğim mutlu şarkı:

yeni keşfettiğim türk grup:

ve son olarak, yine, yeni keşfettiğim fin regina lund:

gregor samsa misali "dönüşüm" :)

allah'ım biz ne zaman, akşam mahallenin balıkçısında balık yiyen ve sonrasında öğretmenevinde kahve içen sakin bir çift olduk? :)

günün şarkısı yine ca'nım yaşar'dan:

"...

bir varmışsın

bir yokmuşsun

..."

özgürlük, nazım ve piraye...

bu aralar hapishanedekiler üzerine düşünüyorum.

(genel olarak yargılama, insanı yine bir insanın yargılıyor oluşu, yasaları yapanın  da insan oluşu, her suçlunun aslında nedenleri olduğu vs değil. bu konuyu da çok düşünüp tartışmıştık zamanında. ama bu ara düşündüklerim, fikir ve görüşleri nedeniyle haksız bir biçimde yıllarca dış dünya ile bağı koparılanlar.)

allah'ım nasıl zor bir şey olmalı! 

yaşamayı bunca seven bir insansın, düşünüyor, tartışıyor, üretiyorsun; ve koparılıp alınıyorsun dünyandan...

hafta sonu, deniz kıyısına gittik mesela... bağımlısı olduğum kokuyu çektim içime, dalgaları izledim, kayalıklarda yattım. bu zevkten mahrum olmayı düşündüm... 

sabahattin ali geldi aklıma hemen:

"dışarda deli dalgalar/ gelip duvarları yalar/ seni bu sesler oyalar"...

sevdiğin herkesten, her şeyden uzak olmak... değer verdiğin, yıllarca biriktirip kurmaya çalıştığın hayatın uzağında olmak...

yalnız, yapayalnız olmak... duvarlar konuşmuyor zira...

nasıl yaşanır... nasıl katlanılır... 

 günün şarkısı ile çok değerli nazım'ı anmak icap eder şimdi:

"benim bağırasım gelir

piraye diye..."