neyse ki cuma var

bir haftayı daha kapatırken temmuzu da kapatıyoruz bir yandan..

çocukken, öğrenciyken hep beklediğimiz 2 koca ay geçmiş gitmiş. yaz bitmek üzere..

ne zaman, ne ara...

büyüdükçe daha hızlı dönüyor sanki dünya. koşturmacamız bitmiyor. arkadaş görüşmelerimiz bile doyasıya değil artık, alelacele..

zaman çok çabuk geçiyor.

yaşlanıyoruz da bir yandan..

yaş almakla ilgili bir kaygım yok da, yaşam enerjimin ve motivasyonumun azalmasından korkuyorum biraz.

neyse ki, benden 8-10 yaş büyük arkadaşlarımı ve meslektaşlarımı görüyorum. genç yetişkin değil orta yaş'a yakınlar artık, kırk'a hani..

öyle güzel yaşıyorlar ki, umut doluyorum. 

daha önce de yazdığım gibi,

her yaşın ayrı güzelliği var sanırım:

http://pinkket.blogspot.com/search/label/en%20g%C3%BCzel%20ya%C5%9F

o halde müziğimiz de ajda'dan gelsin;)

yaşam her yaşta güzel

"en güzel yaşımda... " ile başlayan bir cümle kurdu 20 yaşında biri...

"sahi öyle mi?" diye düşündüm ben...

evet, gençlik güzel...

peki, kaç yaşında biter o en güzel yaşlar? var mı öyle bir son...

kendime bakıyorum, 25 yaşımdayım (yaşımdayım mı yaşındayım mı?) ve en güzel yaşımda olduğumu düşünüyorum. (okul bitmiş, işim var, özgürüm vs.)

anneme bakıyorum 50 yaşında , o da en güzel yaşlarında olduğunu düşünüyor. (çocukları büyütmüş, ekonomisini toparlamış, kendi için yaşamaya başlamış, artık rahat ediyor vs.)

yaş aldıkça, "her yaşın ayrı güzelliği var" düşüncesine yaklaşıyorum sanırım... yoo, züğürt tesellisi değil bu, gerçekten de inanıyorum.

sanırım, asıl soru; "insan ne zaman yaşlanır?"

ve sanırım cevap da "yaşam enerjisi sönünce"

yaşam enerjimizin hiç bitmediği, amaçlı ve umutlu yaşamlarımız olsun öyleyse...