bir meslek düşünün
ki;
insanın kendini tanımasına yardımcı oluyor
insanın kendisi, çocukluğu, aile dinamikleri, iletişim becerileri, güçlülükleri ve zayıflıkları hakkında farkındalık kazanmasında etkili oluyor
sürekli gelişim
gerektiriyor, alınacak eğitimleri hiç bitmiyor
insanları anlamaya ve onlara
yardımcı olmaya yarıyor...
çok şanslıyım
sanırımJ
yoo yoo! sevgili blogcuanne elif doğan’ın annelik üzerine dediği gibi, psikolojik danışmanlık da "her zaman
toz pembe değildir". bilakis dünyada ve özellikle de ülkemizde yeni bir alan
olduğundan oturmayan yanları çok fazla. meslek odasının olmaması, meslek tanımının ve
standardizasyonun belirsizliği, diğer mesleklerle ayırt edilememesi en temel
sorunlarımız mesela.
ama yine de keyif
ala ala lisans eğitimimi tamamladığım ve çoğu zaman keyif alarak 6 yıldır icra
ettiğim bir meslek.
geçtiğimiz hafta aile terapisi
eğitimine başladım. bir etkinlik
yaptık eğitimde. geçmişimizden bu yana ailemizden (hem eş hem anne-baba-kardeş) bize açık ya da
kapalı olarak gelen “yap” ve “yapma” mesajlarını düşünüp
yazdık.
şimdilerde en çok aldığım mesaj:
“yeter artık, dur biraz, bu kadar
koşturma, kendini bu kadar yorma, kendini mesleğine adama, bu kadar çok kendini
geliştirip ne yapacaksın, biraz otur dinlen”.
sonra geçmişi düşündüm:
“ders
çalış”? ı ııı, değil. annemin ya da babamın bana hiç öyle bir şey dediğini hatırlamıyorum.
“odanı topla” ? ı ıııı zaten derli topluydum hep.
ne derlerdi bana ne derlerdi???
hahh buldum:
“sosyal ol, faal ol, girişken ol”.
etkinlik için küçük kağıtlara yazdım bunları . ve yazar yazmaz, ayan beyan gözüme çarptı o an!
ben şimdi bu kadar faalsem,
mimarı annem ve babammış meğersem!
